: مرتبهوضع عوارض برای وزارت خانهها و شرکتهای دولتی منوط به تصویب شورای اقتصاد بوده و چون بانک ملی در زمره بانکهای دولتی است از پرداخت عوارض شهرداری تا تصویب شورای مذکور معاف است.
تاریخ رای نهایی: 1393/10/29 شماره رای نهایی: 970221801410
رای بدوی
در خصوص دعوی آقای م.الف. و... به نمایندگی حقوقی از بانک ملی به طرفیت 1- شورای شهر تهران 2- شهرداری تهران 3- کمیسیون ماده 77 شهرداری به ابطال رأی کمیسیون ماده 77 شهرداری تهران و دستور موقت مبنی بر توقف عملیات اجرائی با احتساب خسارات دادرسی، توضیح اینکه خواهان اظهار داشته خوانده بر اساس نامه شماره 1413717/319 مورخ 15/11/91 مبادرت به تعیین مبالغی به عنوان عوارض بانک ملی نموده است در حالیکه دریافت عوارض کسب و پیشه و مشاغل از بانکهای دولتی به موجب دادنامه شماره 724 الی 759 – 11/10/91 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری به دلیل غیر محلی و کشوری بودن حوزه فعالیت بانکها منطبق با موازین قانونی نبوده در نتیجه مصوبات شوراهای اسلامی شهر مؤثر در آن حوزه نمیباشد. دادگاه با توجه به محتویات پرونده و توجهاً به لوایح تقدیمی از سوی خواندگان و غیر موجه بودن دفاعیات مزبور دعوی خواهان ثابت و محرز تشخیص مستنداً به ماده 198 و 515 و 519 قانون آئین دادرسی مدنی حکم به ابطال رأی کمیسیون ماده 77 شهرداری تهران موضوع نامه صدرالذکر و پرداخت هزینه تمبر دادرسی و حقالوکاله نماینده حقوقی طبق تعرفه مربوطه در حق خواهان صادر و اعلام مینماید. در خصوص بخش دیگری از خواسته مبنی بر تقاضای دستور موقت، صرفنظر از عدم احراز فوریت امر، نظر به اینکه تقاضای یاد شده در قالب دستور موقت فاقد وجاهت قانونی است فلذا مستنداً به ماده 2 قانون آئین دادرسی مدنی قرار رد درخواست دستور موقت صادر و اعلام میگردد. رأی صادره حضوری ظرف مدت 20 روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در محاکم تجدیدظر استان تهران است.
رئیس شعبه 20 دادگاه عمومی حقوقی تهران - سروی
رای دادگاه تجدید نظر
آن قسمت از دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره 9309970228000315 مورخ 9/4/1393 صادره از شعبه 20 دادگاه عمومی حقوقی تهران که بر ابطال رأی صادره از کمیسیون ماده 77 به شماره 1413717/319 مورخ 15/11/1391 راجع به تعیین عوارض مشاغل از تاریخ 30/12/87 لغایت 30/12/1391 و پرداخت حقالوکاله و هزینه دادرسی اشعار داشته و مورد تجدیدنظرخواهی شهرداری تهران و شورای شهر تهران واقع شده است مآلاً موافق قانون و مقررات موضوعه بوده و اعتراض به شرح لایحه اعتراضیه وارد نبوده و متضمن جهت موجه در نقض آن نمیباشد زیرا که اولاً مطابق صراحت ماده یک قانون اصلاح موادی از قانون برنامه توسعه اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا و ارائه دهندگان خدمات مصوب 23/1/1383 معروف به قانون تجمیع عوارض دریافت هرگونه وجوه از جمله مالیات و عوارض صرفاً به موجب آن قانون صورت میپذیرد و عوارض شامل واحدهای صنفی میگردد و بانکها با توجه به ماهیت فعالیت آنها اساساً صنف تجاری محسوب نمیگردند ثانیاً مطابق صراحت بند ب ماده 30 قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین وضع عوارض برای وزارتخانهها و شرکتهای دولتی منوط به تصویب شورای اقتصاد میباشد و بانک ملی از زمره بانکهای دولتی محسوب که از ناحیه شورای اقتصاد مصوبهای دال بر پرداخت عوارض درمورد بانک مزبور وضع ننموده است از اینرو تعیین عوارض کسب و پیشه نسبت به تجدیدنظرخواه بر مدار قانون نبوده است بنابراین دادنامه تجدیدنظرخواسته که بر همین اساس صادر گردیده خالی از هرگونه ایراد و اشکالی بوده و دادگاه ضمن رد درخواست تجدیدنظرخواهی مستنداً به قسمت اخیر ماده 358 از قانون آئین دادرسی مدنی دادنامه معترضعنه را تأیید و استوار مینماید. رأی صادره حضوری و قطعی است.
رئیس شعبه 18 دادگاه تجدیدنظر استان تهران - مستشار دادگاه
امانی شلمزاری - کریمی
http://bank-bime.blogfa.com
برچسبها: مرجع وضع عوارض بر بانکهای دولتی, وضع عوارض برای وزارت خانهها و شرکتهای دولتی, لزوم تصویب عوارض بانک های دولتی توسط شورای اقتصاد
